Ostre zakażenia chirurgiczne

Czyrak jest to bolesny, guzowaty naciek zapalny w otoczeniu mie­szka włosa. Stanowi częstą chorobę skóry – ok. 5% wszystkich rop­nych zmian ręki.

Przyczyną tworzenia się czyraka są bakterie ropotwórcze, naj­częściej gronkowce, zwłaszcza gronkowce złociste, wnikające głęboko do gruczołów łojowych lub ujść gruczołów potowych. Dzieje się tak w następstwie drobnych urazów mechanicznych uszkadzających naskó­rek (np. tarcie bielizny, ubrania, drapanie lub maceracja naskórka pod wpływem potu).

Drobnoustroje łatwiej rozwijają się u osób otyłych, wyniszczonych, nadużywających alkoholu, u chorujących na cukrzycę, na nerki i inne choroby wyniszczające.

Do zakażenia bakteriami dochodzi przez kontakt z osobą chorą lub z zakażonymi przedmiotami, a najczęściej z ognisk we własnym orga­nizmie, po przedostaniu się bakterii w inne okolice skóry.

Objawy. W otoczeniu mieszka włosowego pojawia się uwypukle­nie skóry ze sterczącym w środku włosem. Uwypuklenie jest twarde, czerwone i powoduje piekący ból. Jeśli czyrak powstaje w części ciała, w której jest dużo luźnej tkanki podskórnej, szybko tworzy się rozległe nacieczenie zapalne. Na szczycie uwypuklenia pojawia się krosta, w której tkwi włos. Po pęknięciu krosty wypływa ropa, a po pewnym czasie uwalnia się z tkanki otaczającej czop martwiczy. Jest to począ­tek gojenia się czyraka. Powstały krater wypełnia się powoli ziarniną, a następnie przekształca w bliznę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.