Chirurgia przytarczyc

U ogromnej większości ludzi (90-95%) występują 4 gruczoły przy- tarczowe. Przytarczyce górne znajdują się na tylnej powierzchni pła­tów tarczycy — w 80% przypadków na poziomie środkowej trzeciej części tarczycy, w 15% na poziomie górnej trzeciej części tarczycy, w 1% powyżej górnego bieguna tarczycy i w 4% poniżej tętnicy tarczo­wej dolnej. U około 5 — 10% osób mogą znajdować się na wymienio­nych poziomach, lecz poza przełykiem i w okolicy dużych naczyń szyj­nych lub nawet pod torebką tarczycy.

Przytarczyce dolne u 70% osób znajdują się na bocznej lub przed­niej powierzchni dolnego bieguna tarczycy, u 25% – w tkance tłu­szczowej między dolnym biegunem tarczycy a górną powierzchnią mostka, u 3% — poza mostkiem i u 2% na poziomie środkowej i gór­nej trzeciej części tarczycy.

Na skutek braku więzadeł utrzymujących przytarczyce w stałym po­łożeniu oraz w wyniku spionizowanej postaci człowieka, jak również w następstwie ujemnego „ssącego” działania klatki piersiowej, duże gruczolaki przytarczyc ulegają przemieszczeniu w kierunku do śród­piersia.

Operacyjne leczenie chorób przytarczyc stosowane jest w przypadku ich nadczynności. Klinicznie rozróżnia się nadczyn­ność pierwotną, wtórną i trzeciorzędową.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.