Guz chromochłonny

Komórki chromochłonne (przyjmujące żółtawobrązowe zabarwienie pod wpływem soli chromu) znajdują się w rdzeniu nadnerczy i w ner­wowych zwojach układu współczulnego (sympatycznego), które prze­biegają wzdłuż aorty oraz na szyi. Z komórek tych może rozwinąć się nowotwór zwany guzem chromochłonnym.

W 90% przypadków dzieje się to w rdzeniu nadnerczy. Guzy chromochłonne najczęściej występują zatem w obrębie jamy brzusznej, cza­sami w klatce piersiowej i na szyi, a tylko wyjątkowo w-pęcherzu moczowym.

Guzy chromochłonne wydzielają hormony zwane katecholaminami. Powodują one nadciśnienie tętnicze, które w zależności od ryt­mu ich wydzielania może być stałe lub napadowe. Wśród całej popula­cji chorych z nadciśnieniem tętniczym jedynie u ok. 1% stwierdza się guz chromochłonny. Różnorodność objawów chorobowych przy guzach chromochłonnych powoduje trudności w ich rozpoznaniu. Istnienie guza chromochłonnego podejrzewa się w przy­padkach nadciśnienia tętniczego stałego lub na­padowego, nadciśnienia nagle pojawiającego się, zwłaszcza u dzieci, oraz nadciśnienia ujawniają­cego się w czasie ciąży. Istnieje rodzinna skłon­ność do występowania guzów chromochłonnych.

Operacyjne usu­nięcie guza chro­mochłonnego jest je­dyną, skuteczną metodą leczenia nadciśnienia wy­wołanego przez ten guz. Ryzyko operacji jest nie­wielkie, jeśli chory zosta­nie do niej prawidłowo farmakologicznie przygo­towany. U ok. 5% cho­rych wyniki są niepomyśl­ne, gdy guzy są złośliwe.

Podczas operacji bar­dzo trudnym zadaniem jest zapobieganie nagłe­mu wzrostowi i spadkowi ciśnienia tętniczego. Czę­sto już bezpośrednio po usunięciu guza może na­stąpić normalizacja ciśnienia, tylko niekiedy następuje jego gwałtow­ny spadek. U chorych z nadciśnieniem stałym ciśnienie tętnicze wraca do normy, jeśli uprzednio na skutek długotrwającej choroby nie dosz­ło do wtórnych zmian w układzie naczyniowym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.