CHIRURGIA PLASTYCZNA

Chirurgia plastyczna jest specjalnością chirurgiczną, zaj­mującą się leczeniem zniekształceń oraz rekonstrukcją ubytków pow­łok i układu mięśniowo-szkieletowego. Dysponuje ona specjalnymi metodami operacyjnymi, które znajdują zastosowanie w wielu dziedzi­nach medycyny: w okulistyce, otolaryngologii, chirurgii ogólnej i ura­zowej, ortopedii, urologii, onkologii i ginekologii. Stąd można okreś­lać chirurgię plastyczną jako specjalność interdyscyplinarną.

Opanowanie określonej techniki operacyjnej wymaga od lekarza tej specjalności wielu lat pracy, dużego doświadczenia przy ocenie zmian chorobowych lub urazowych oraz przy doborze najodpowiedniejszej dla danego chorego metody leczniczej. Bardzo duże znaczenie ma roz­mowa z chorym. Stanowi ona niejako wstęp do prawidłowej oceny zmian, które” odbiegają od właściwej budowy części ciała ludzkiego i jego czynności, oraz do określenia możliwości anatomicznej, czynnoś­ciowej rekonstrukcji narządu. Dopiero w takim kontekście lekarz roz­waża wskazania i przeciwskazania do leczenia operacyjnego.

Niektóre operacje plastyczne są wykonywane w celu przywrócenia zdrowia (np. usunięcia nowotworu skóry twarzy z późniejszą rekons­trukcją powstałego ubytku); w takich przypadkach istnieją bez­względne wskazania do operacji plastycznej. Inne zabiegi ope­racyjne mają poprawić wygląd lub czynność części organizmu i te mo­gą, lecz nie muszą być wykonane. Są to względne wskazania, gdyż chory może żyć dalej, nawet bez operacji naprawczej. Istniejące zniekształcenia części ciała (np. twarzy) mogą być jednak przyczyną przykrości, jakich doznaje chory ze strony otoczenia. W tej sytuacji tylko rzeczywiste przeszkody mogą uniemożliwić podjęcie decyzji o operacji — np. niezadowalający ogólny stan zdrowia chorego na sku­tek zaburzeń czynności oddechowo-krążeniowych czy stan psychiczny chorego. Mówi się wówczas o przeciwwskazaniach do operacji plastycznych.

W podjęciu decyzji leczenia muszą być brane pod uwagę: rodzaj wy­konywanej pracy zawodowej, warunki rodzinne chorego i jego stan psychiczny. Niektóre metody operacyjne stosowane w chirurgii pla­stycznej są oparte na leczeniu wieloetapowym, tzn. polegają na wyko­nywaniu kilku operacji po sobie następujących, aby osiągnąć osta­teczny, najkorzystniejszy wynik.

Chory musi być szczegółowo poinformowany przez lekarza o meto­dach leczniczych, które w jego przypadku mogą być zastosowane, a także o możliwych powikłaniach pooperacyjnych, musi też wyrazić pi­semną zgodę na obrany sposób leczenia. Lekarz tej specjalności nie może przedstawiać przewidywanych wyników leczenia w zbyt „różo­wych” barwach, by nie narazić chorego na późniejsze rozczarowania.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.