Wady głowy i szyi

Rozszczepy wargi i podniebienia należą do najczęst­szych wad wrodzonych głowy i szyi. Zależnie od rozległości są one przyczyną zniekształceń warg, nosa, szkieletu twarzoczaszki oraz zaburzeń takich funkcji, jak: ssanie, połykanie, oddychanie, mówienie i słyszenie. Złożony charak­ter następstw tych wad wymaga leczenia zespołowego, w którym po­winni brać udział: chirurg, ortodonta i foniatra.

Jednostronne i obustronne rozszczepy wargi operuje się w 10-12 miesiącu życia. Jednostronne i obustronne rozszczepy wargi oraz wy­rostka zębodołowego i podniebienia operuje się między 6-8 miesią­cem życia, natomiast rozszczepy podniebienia wtórnego — między 2 — 3 r. życia.

Nietypowe rozszczepy twarzy występują rzadko. Oś rozszczepu przebiega od łuku brwiowego lub powieki przez szczęki, wargę i nos.                                                                                                       .

Inne wady. Należy tutaj szereg zwykle zespolonych wad. Jedną z nich jest zespół I i II łuku skrzelowego, w którym stwierdza się niewykształcenie ucha zewnętrznego, częściowy lub całkowity brak połowy żuchwy i boczne rozszczepy twarzy.

Tzw. zespół Treacher — Collinsa charakteryzuje się niedo­rozwojem kości twarzy, zwłaszcza jarzmowych i żuchwy, zewnętrznego i środkowego ucha, antymongoidalnym ustawieniem szpary powieko­wej z zagłębieniem w bocznej części powiek dolnych, brakiem rzęs, wysokim gotyckim podniebieniem, zaburzeniami w uzębieniu i innymi jeszcze cechami.

Jeszcze innymi wadami są zespoły spowodowane zbyt wczesnym za­rośnięciem szwów czaszkowych. Zespół Crouzona polega m.in. na zniekształceniu czaszki, wytrzeszczu gałek ocznych, szeroko rozsta­wionych i płytkich oczodołach, niedorozwoju szczęki, zezie, zniekształ­ceniu czubka nosa (tzw. nos papugi). Zespół Aperta charaktery­zuje się podobnymi zmianami, a istotną różnicą w stosunku do zespołu

Crouzona jest różnego stopnia palcozrost lub inne wady ręki. Postęp w chirurgii twarzowo-szczękowej i rekonstrukcyjnej umożliwił chi­rurgiczne leczenie wielu tego rodzaju wad. Nieprawidłowo przemiesz­czone kości zostają przesunięte do ich naturalnego położenia, a uby­tki kostne uzupełnione przeszczepami.

Wady rozwojowe rąk i kończyn. Najczęstszą wadą jest palco­zrost. Inne wady, takie jak: palcozrost z niedorozwojem, wielopalczastość, przewężenie obrączkowate, przerost, niedorozwój lub brak po­szczególnych części kończyny występują rzadziej.

Leczenie palcozrostu polega na rozdzieleniu palców i pokry­ciu ubytków wolnymi przeszczepami skóry. Leczenie powinno być ukończone przed wiekiem szkolnym. Przewężenia obrączko­wate leczy się stosując Z – plastykę. Niedorozwoje i ubytki poszczególnych części kończyny wymagają złożonych zabiegów rekonstrukcyjnych – przeszczepów lub transpozycji ścięgien, prze­szczepów kości, płatów skórno-tłuszczowych. Jeżeli nie ma bezwzględ­nych wskazań funkcjonalnych, leczenie operacyjne rozpoczyna się ok. 3 — 4 r. życia dziecka.

Wady układu moczowego. Najczęściej występuje spodziectwo i wierzchniactwo. Chirurgicz­ną naprawę przeprowadza się w jednym lub kilku etapach, zazwyczaj ok. 3 – 4 r. życia.

Wady rozwojowe powiek. Najczęściej są to fałdy nakątne, wrodzo­ny zespół zwężenia szpar powiekowych, opadnięcie powiek i fałdów nakątnych, rozszczepy powiek.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.