Najczęstsze urazy okołoporodowe

Obrażenia nerwu twarzowego. Uraz ten następuje podczas poro­du i prowadzi najczęściej do porażenia mięśni twarzy (rzadziej stanu spastycznego). Objawia się deformacją twarzy, szczególnie dobrze widoczną podczas płaczu dziecka. Zmiany cofają się przeważnie w pierwszym roku życia.

Okołoporodowy uraz splotu ramiennego powoduje jego poraże­nie i w następstwie niedowład kończyny górnej. Czasami towarzyszy temu zespół Homera (opadnięcie powieki, wpadnięcie gałki ocz­nej i zwężenie źrenicy).

Leczenie musi być rozpoczęte natychmiast po porodzie. Polega na założeniu odpowiedniej szyny utrzymującej kończynę górną unie­sioną do góry. Pomocna jest elektroterapia i ćwiczenia kończyny. Gdy zmiany przy takim leczeniu nie cofają się, wskazana jest operacja splotu barkowego odtwarzająca ciągłość przerwanych nerwów.

Złamanie obojczyka jest najczęstszą formą złamania u noworod­ków. Dziecko jest niespokojne, płacze podczas przewijania. Ruchy ręki są zwykle bardzo ograniczone. W okolicy obojczyka wyczuwalny jest bolesny guz. Leczenie polega na założeniu opatrunku unierucha­miającego. Złamanie goi się po upływie 12 dni.

Odma opłucnej jest zwykle następstwem ciężkiego porodu. Wystę­puje różnego stopnia duszność, czasami nawet sinica, co zwykle wska­zuje na zagrożenie życia. Rozpoznanie potwierdza się prześwietle­niem płuc. Leczenie polega najczęściej na zastosowaniu drenażu klatki piersiowej.

Krwawienie wewnątrzczaszkowe. Najczęściej krwawienie nastę­puje do lub w okolice komór bocznych mózgu. Jest ono przeważnie na­stępstwem ciężkiego porodu, a głównie niedotlenienia. Objawy nie są charakterystyczne. Za wystąpieniem krwawienia przemawia ciężki stan noworodka, najczęściej wcześniaka. Następstwem krwawienia może być wodogłowie, niedowład (najczęściej spastyczny) lub upośle­dzenie rozwoju psychicznego. Dziecko musi być pod opieką neurologa.

Rozpoznanie ustala się badaniem ultrasonograficznym, które wykazuje obecność wynaczynionej krwi.

Leczenie jest zachowawcze. Leczenie chirurgiczne stosuje się w przypadkach wodogłowia, wodniaków, a także gdy konieczna jest ko­rekcja ortopedyczna. Leczeniem uzupełniającym jest rehabilitacja.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.