Nadciśnienie wrotne

Krew żylna z trzustki, jelit, śledziony odpływa przez żyłę wrotną do wątroby i następnie po przejściu przez jej miąższ wpływa poprzez, żyłę główną dolną do serca. Przeszkoda na drodze jej odpływu, którą stanowi przeważnie marska wątroba, powodu­je zwolnienie przepływu, zastój i wzrost ciśnienia w całym żylnym układzie wrotnym. Następstwem tego jest wytwarzanie się krążenia obocznego. Jedną z jego dróg są żyły przełyku, które w wyniku nad­miernego wypełnienia krwią rozsze­rzają się znacznie tworząc żylaki. Żylaki przełyku łatwo pękają, co prowadzi do krwotoków.

Leczenie krwotoku z żylaków przełyku polega na przetaczaniu krwi i płynów krwiozastępczych oraz zało­żeniu do żołądka i przełyku sondy z balonikami, które po wypełnieniu pły­nem uciskają krwawiące żylaki. Jeżeli krwotoku nie udaje się w ten sposób opanować, konieczna jest ope­racja polegająca na podkłuciu żyla­ków lub na poprzecznym przecięciu i następnie zeszyciu wpustu żołądka. W ten sposób przecina się drogę napływu krwi do żylaków.

Leczenie chirurgiczne nadciśnienia wrotnego po opanowaniu krwotoku z żylaków polega na wytworzeniu połączenia między układem żyły wrotnej i układem żyły głównej dolnej. Dzięki temu krew z układu wrotnego spływa do żyły głównej omijając przeszkodę, jaką stanowi marska wątroba. Prowadzi to do spadku ciśnienia w układzie żyły wrotnej i do zapadania się żylaków przełyku, a tym samym do zmniejszenia możliwości wystąpienia krwotoku.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.