Badania diagnostyczne

Rozpoznawanie niedrożności tętnic kończyn dolnych opiera się na objawach oraz na badaniach diagnostycznych, z których największe znaczenie przypisuje się badaniu tętna, arteriografii oraz badaniom ultradźwiękowym, czyli ultrasonografii.

Badanie tętna obmacywaniem jest badaniem podstawowym, ła­twym i powszechnie znanym. Dokładne zbadanie tętna i wywiad z chorymi pozwalają z dość dużą dokładnością ustalić umiejscowienie niedrożności w kończynach. Brak tętna we wszystkich miejscach do­stępnych badaniu na kończynach dolnych jest typowy w niedrożności końcowego odcinka aorty, natomiast w niedrożności tętnicy udowej charakterystyczne jest wyczuwalne tętnienie w pachwinie i brak tęt­na pod kolanem i na stopie. W niedrożności obwodowej typowy jest brak tętna na stopie i zachowanie go w dole podkolanowym.

Arteriografia jest to wykonanie serii zdjęć rentgenowskich tętnicy po wstrzyknięciu do niej środka kontrastowego przy użyciu aparatu zwanego seriografem. Badanie to, ukazujące rysunek tętnicy na kliszy rentgenowskiej, pozwala dokładnie ustalić umiejsco­wienie, a nawet postać choroby. Jest ono niezbędne przy planowaniu operacji tętnic.

Ultrasonografia, czyli badanie ultradźwiękami, pozwala uzyskać dane graficzne tętnicy zbliżone do arteriografii. Umożliwia ono dokładną ocenę jakości przepływu w tętnicy. Jest całkowicie bez­pieczne dla chorych i nie powoduje powikłań, które mogą wystąpić w arteriografii.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.