Ciała obce w oku

W niektórych rodzajach urazów mechanicznych do tkanek oka przedostają się różnorodne ciała obce, najczęściej metaliczne. Powodu­ją one rozwój zakażenia bakteryjnego, a ponadto wchodząc w chemicz­ną reakcję z tkankami oka wyzwalają reakcję zapalną, dodatkowo wi­kłającą skutki urazu.

Ciało obce znajdujące się w worku spojówkowym czy na powierzch­ni rogówki powoduje światłowstręt, łzawienie i różnego stopnia obja­wy bólowe. Usuwa się je stosując płukanie oka. Ciała obce głębiej tkwiące w tych tkankach, nie dające się usunąć płukaniem worka spojówkowego, wymagają interwencji specjalisty. Po usunięciu ciała obcego z rogówki stosuje się środki przeciwbakteryjne w postaci krop­li lub maści, a także zasłanianie oka w celu przyspieszenia procesu gojenia (pokrycia ubytku w rogówce nabłonkiem).

Urazy chemiczne

Stopień uszkodzenia oczu w urazach chemicznych zależy od stężenia substancji chemicznej, jej ilości i czasu działania. Typową reakcją oczu na działanie silnych środków chemicznych jest ból, światłows­tręt i łzawienie. Inne objawy w postaci przekrwienia, a w ciężkich przypadkach – rozległej martwicy, zależą od stopnia uszkodzenia tka­nek. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia wapnem, ponieważ wapno łączy się z wodą wyzwalając duże ilości ciepła, co powoduje dodatkowe oparzenia termiczne.

O losach oparzonego chemicznie oka decyduje niejednokrotnie udzielenie pierwszej pomocy. W oparzeniach kwasami pierw­sza pomoc polega na jak najszybszym płukaniu worka spojówkowego środkami zobojętniającymi działanie kwasu, np. 1% roztworem sody. W oparzeniach zasadami stosuje się płukanie worka spojów­kowego roztworem fizjologicznym soli kuchennej lub słabymi roztwo­rami kwasów. W oparzeniach wapnem przed płukaniem worka spojówkowego należy dokładnie usunąć z niego kawałki wapna.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.