Choroby naczyń chłonnych

Układ chłonny, zwany też limfatycznym, przeprowadza chłonkę (limfę) z tkanek do układu żylnego. Składa się z naczyń włosowatych, naczyń zbiorczych, pni i przewodów oraz włączonych w naczynia węz­łów chłonnych. Włośniczki znajdują się prawie we wszystkich tkan­kach, skąd zbierają płyn tkankowy i przeprowadzają go do naczyń zbiorczych. Te łączą się w większe pnie, na których drodze znajdują się węzły chłonne. Węzły chłonne spełniają rolę filtrów oczyszczają­cych chłonkę z różnych ciał obcych, np. z bakterii i toksyn. Są rów­nież miejscem powstawania limfocytów, które zbiera przepływająca chłonka. Pnie przeprowadzające limfę łączą się w przewody, które wpadają do układu żyły głównej górnej.

O kierunku przepływu chłonki decydują zastawki. Szybkość jej przepływu jest mała, kilkadziesiąt razy mniejsza niż krwi w żyłach. Ruch chłonki jest uwarunkowany przede wszystkim różnicą ciśnień w układzie oraz ruchami narządów sąsiednich, zwłaszcza mięśni i tętnic. Do czynników zwiększających szybkość przepływu limfy należą: roz­szerzenie naczyń, wzmożona czynność mięśni, uniesienie kończyny. Całkowita objętość chłonki wpływającej do układu żyły głównej wy­nosi 2-41 dziennie i zawiera 75 — 200 g białka.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.