Oziębienie ogólne — hipotermia

Przypadkowa hipotermia — w przeciwieństwie do celowo stoso­wanej w czasie znieczulenia ogólnego — jest niekontrolowanym obni­żeniem temperatury ciała poniżej 35°C i powstaje w wyniku działania chłodu. Człowiek świadomie i jego organizm „nieświadomie” urucha­miają mechanizmy obronne przed oziębieniem, polegające na wzmożo­nej produkcji ciepła (człowiek wzmaga pracę mięśni poprzez tupanie i uderzanie rękami, organizm „wykonuje” gwałtowne drgania włókienkowe wszystkich mięśni szkieletowych, tzw. dreszcze) i równoczesnym ograniczeniu utraty ciepła (człowiek szuka schronienia i okrycia, „kurczy się” w celu zmniejszenia powierzchni ciała stykającej się z powietrzem, organizm zmniejsza dopływ krwi do skóry i tkanek mniej istotnych dla zachowania życia). Jeżeli pomimo uruchomienia wszyst­kich mechanizmów obronnych utrzymuje się ujemny bilans cieplny, dochodzi do stopniowego obniżenia temperatury krwi, a tym samym całego organizmu. Rozwija się stan hipotermii.

Do utraty ciepła przez organizm przyczynia się: spożyty uprzednio alkohol (rozszerzenie naczyń skórnych), wyczerpanie po nadmiernych wysiłkach, niskie ciśnienie cząstkowe tlenu na dużych wysokościach, silny, przenikający wiatr, brak pokarmów i napojów wysokoenerge­tycznych, brak snu. Hipotermia zdarza się znacznie rzadziej niż od­mrożenie. Bardziej podatni są starcy, dzieci oraz ludzie w złym stanie zdrowia.

Objawy. Człowiek zagrożony hipotermią jest wyraźnie osłabiony, blady, początkowo niespokojny, później apatyczny. Czasem występują kurcze mięśni, utrata czucia w nogach, porażenia ruchowe i drgawki. W miarę spadku temperatury krwi następuje: zwolnienie tętna, spa­dek ciśnienia krwi, zmniejszenie liczby oddechów. Utratę przytomnoś­ci poprzedzają zaburzenia świadomości i halucynacje. Niewydolność sercowo-oddechowa może wystąpić nawet przy temperaturze ciała wyższej niż 31,1°C.

Leczenie. Szybkie ogrzewanie w kąpieli o temperaturze 40 — 45°C przywraca stan przytomności. Jednakże szybko uwalniające się przy tym nagromadzone wcześniej kwaśne produkty przemiany materii mo­gą być groźne dla życia. Dlatego bezpieczniejsze jest, zwłaszcza u osób starszych, stosowanie powolnego ogrzewania za pomocą ciepłych koł­der. Dalsze postępowanie lecznicze zależy od stanu chorego. Przeważ­nie konieczne jest leczenie szpitalne.

Zapobieganie. Dla wypraw wysokogórskich ustalono wiele przepisów skutecznie zapobiegających hipotermii i odmrożeniom. Te same zasady dotyczą ludzi narażonych na działanie niskich tempera­tur. Obowiązuje dokładne zaplanowanie marszruty, dobra znajomość terenu i prognoz meteorologicznych. Pożądana jest uprzednia akli­matyzacja. Nie wolno używać alkoholu, zabrania się palenia ty­toniu. Ubiór powinien być wielowarstwowy, luźny, suchy, najlepiej z wełny lub puchu, ciemnego koloru. Samotne wychodzenie w góry jest zakazane.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.