Uszkodzenia kończyn dolnych

Zwichnięcia stawu biodrowego. Do zwichnięcia urazowego zdro­wego stawu biodrowego dochodzi pod wpływem działania dużych ura­zów, uszkadzających w znacznym stopniu otaczające tkanki miękkie, niekiedy też panewkę stawu biodrowego. Rozróżnia się zwichnięcie tylne i zwichnięcie przednie. W zwichnięciu tylnym kończyna ustawia się w zgięciu, przywiedzeniu i skręceniu do wewnątrz w sta­wie biodrowym, tak że kończyna leży kolanem na udzie zdrowej nogi. Skóra uda napina się nad wystającym do boku krętarzem dużym. W zwichnięciu przednim kończyna jest typowo skręcona na ze­wnątrz w stawie biodrowym, niekiedy też lekko zgięta i odwiedziona.

Leczenie polega na nastawieniu zwichnięcia i unieruchomieniu w opatrunku gipsowym. Zwichnięcia niestabilne, powikłane złama­niem panewki stawu, wymagają nierzadko leczenia operacyjnego.

Zwichnięcie centralne stawu biodrowego, czyli złamanie panew­ki biodra. W uszkodzeniu tym dochodzi do przemieszczenia się głowy kości udowej w głąb miednicy z powodu złamania dna panewki biod­ra. Głowa przemieszcza się na różną głębokość i różne są w związku z tym uszkodzenia panewki oraz zaburzenia ukrwienia głowy kości udo­wej i chrząstki stawowej.

Leczenie najczęściej polega na zastosowaniu wyciągu szkieleto­wego przez 10 — 12 tygodni. Przy zwichnięciach ciężkiego stopnia lub nie dających się odprowadzić, konieczne jest leczenie operacyjne.

Złamania szyjki kości udowej. Są to złamania typowe dla wieku podeszłego (zrzeszotnienie kości), występujące nawet przy niewielkich urazach. Objawy są typowe — ból w pachwinie, skręcenie stopy na zewnątrz, ograniczenie ruchomości.

Leczenie. Z reguły złamania szyjki kości udowej są leczone ope­racyjnie, ponieważ upośledzenie ukrwienia szyjki kości w wieku star­szym powoduje, że tylko w niektórych złamaniach szyjki istnieją szan­se na uzyskanie zrostu, np. w złamaniach z poprzeczną szparą przeło­mu i w złamaniach bocznych. W złamaniach z nieodwracalnym uszko­dzeniem ukrwienia (w złamaniach podgłowowych) konieczne jest usu­nięcie głowy kości udowej i wszczepienie protezy stawu biodrowego.

Złamania przezkrętarzowe. Są to także złamania typowe dla wie­ku starszego. Objawy są takie jak w złamaniach szyjki kości udo­wej, ale leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i operacyjne.

W leczeniu zachowawczym stosowany jest wyciąg szkieletowy za nadkłykcie kości udowej, zapobiegający skręceniu kończyny na ze­wnątrz i przemieszczeniu się krętarza ku górze pod wpływem działania mięśni. Kończynę układa się na szynie Brauna na 10-12 tygodni. Le­czenie operacyjne polega na zespoleniu odłamów wszczepem metalo­wym, co umożliwia szybkie uruchomienie i rehabilitację chorych.

Złamania trzonu kości udowej. Są to uszkodzenia poważne, pow­stające pod wpływem działania dużych sił. Towarzyszy im często wstrząs urazowy.

Leczenie zachowawcze polega na unieruchomieniu kończyny w opatrunku gipsowym wraz z biodrem. Złamania z przemieszczeniem odłamów wymagają stosowania wyciągów szkieletowych lub leczenia operacyjnego. Gojenie złamania trwa kilkanaście tygodni.

Złamania dalszej nasady kości udowej. Do złamań tych dochodzi z reguły na skutek urazów bezpośrednich. Są one zazwyczaj wieloodłamowe i obejmują staw kolanowy. Uszkodzenie objawia się bólem, ob­rzękiem, nierzadko zaburzeniem osi kończyny i krwiakiem w stawie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.