Uszkodzenia tkanek miękkich

Uszkodzenie mięśni. Uszkodzenie tkanek miękkich narządu ruchu objawia się mniej lub bardziej zaznaczonym wylewem krwawym i ob­rzękiem uszkodzonego miejsca. Stany te są potencjalnie groźne, gdyż na podłożu wynaczynionej krwi może wytworzyć się tkanka bliznowa­ta, poważnie ograniczająca kurczliwość, a tym samym i wydolność mięśnia (niekiedy może nawet dojść do skostnień śródmięśniowych). Poważnymi konsekwencjami grożą wszelkie rozerwania i przerwania brzuśców mięśniowych oraz ścięgien (np. przerwanie ścięgien: pięto­wego, mięśnia dwugłowego ramienia czy mięśni ręki).

Uszkodzenie ścięgien może imitować tzw. złamanie awulsyjne, czyli oderwanie kostnych przyczepów ścięgien. Najczęściej zdarza się to przy gwałtownych skurczach mięśni pracujących kończyn, np. oderwanie kolca górnego przedniego kości biodrowej lub guza kości kulszowej w czasie wysiłku fizycznego (np. w sporcie).

Leczenie. Przy niewielkich wylewach stosuje się unierucho­mienie i wysychające chłodne okłady. Duże krwiaki najpierw mu­szą być usunięte, a dopiero później kończyna unieruchomiona. Za­biegi te mają na celu obkurczenie uszkodzonych naczyń krwionoś­nych przez ucisk lub zimno. Zimno lub ucisk stosuje się w ciągu pierwszych 48 godz.

Po 2 – 3 dniach bandaże unieruchomiające mogą być zdejmowane na czas zabiegów fizykalnych i określonych ćwiczeń czynnych (w grani­cach bólu). Z metod leczenia fizykalnego stosowane jest łagodne ciep­ło, masaż wodny, kąpiele wirowe. We wczesnym okresie pourazowym nie wolno stosować ruchów biernych ani masażu. Gdy krwiak pojawi się ponownie, usuwa się go sposobem odessania, a następnie stosuje się bandaż elastyczny.

Zbyt wcześnie podjęty ruch jest szkodliwy nawet w banalnych stłu­czeniach mięśni, zwłaszcza w okolicy ich brzuśców. Powstająca pod wpływem działania tkanka łączna ulega nadmiernemu rozrostowi, w wyniku czego brzusiec mięśnia traci kurczliwość, zaś mięsień swą pierwotną siłę i rozciągliwość.

Uszkodzenie więzadeł, torebek stawowych i ścięgien. Uszkodze­nia tych struktur powodują upośledzenie stabilności stawów. Nie chroniony właściwie staw staje się wiotki, podatny na ponawiające się skręcenia czy nawet nadwichnięcia i zwichnięcia.

Objawem uszkodzenia jest obrzęk i ból nasilający się przy próbie wykonania ruchu w stawie. Urazom często towarzyszy rozległy krwiak. Jeśli „uszkodzone jest ścięgno ważnego mięśnia, np. mięśnia trójgłowego łydki, czworogłowego uda czy dwugłowego ramienia, ruch stawu jest poważnie upośledzony lub całkowicie zniesiony.

Leczenie zachowawcze jest długotrwałe i wymaga odpo­wiedniego unieruchomienia. Niejednokrotnie unieruchomienie musi trwać kilka tygodni. Leczenie operacyjne stosuje się wówczas, gdy wiadomo, że leczenie zachowawcze nie spełni pokładanych w nim nadziei, np. przy całkowitym przerwaniu ścięgna piętowego czy ścięg­na mięśnia czworogłowego uda.

Niedowłady i porażenia nerwów obwodowych. Wczesne rozpoz­nanie uszkodzenia nerwu obwodowego w urazach złożonych może nie być łatwe z powodu działania czynnika bólu. Na przykład w urazach kończyny górnej zniesienie czucia bólu w obrębie opuszki palca wska­zującego może świadczyć o uszkodzeniu nerwu pośrodkowego, zaś w obrębie opuszki palca V – nerwu łokciowego. Niemoż­ność wyprostowania nadgarstka i palców lub kciuka dowodzi uszko­dzenia nerwu promieniowego — gdy nie są uszkodzone ścięg­na prostowników. Na uszkodzenie nerwu pachowego wskazuje niemożność odwiedzenia ramienia (inne ruchy są zazwyczaj kompen­sowane przez mięśnie współdziałające).

W uszkodzeniach kończyny dolnej utrata czucia bólu w obrębie sto­py wskazuje na uszkodzenie nerwu kulszowego lub piszcze­lowego, natomiast opadnięte stopy czy niemożność wyprostowania palucha – na uszkodzenie nerwu strzałkowego lub kulszo­wego.

Leczenie. Na ogół w uszkodzeniach zamkniętych nerwy nie ule­gają przerwaniu, a jedynie zgnieceniu lub naciągnięciu i w ok. 80% przypadków samoistnie powraca ich czynność. Uszkodzoną kończynę unieruchamia się w celu przeciwdziałania rozciąganiu porażonych mięśni i wytworzenia przykurczów w stawach. „Unieruchomienie” zdejmuje się na czas codziennych zabiegów fizykoterapeutycznych i ćwiczeń. Aby przyspieszyć regenerację nerwu, uszkodzoną kończynę trzyma się w cieple.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.