Uszkodzenie ścięgien

Na uszkodzenie ścięgien ręki wskazuje patologiczne ustawienie pal­ców lub niemożność ich prostowania i zginania. Urazy te nie zdarzają się często, ale jeżeli już dojdzie do uszkodzenia ścięgna, są to zawsze uszkodzenia poważne.

U osób młodych przyczyną uszkodzeń są z reguły zranienia otwarte – przecięcie nożem, szkłem itp. U osób starszych do uszkodzenia ścię­gien dochodzi też często na tle ich zwyrodnienia, np. pozerwania pod­skórne ścięgien prostowników.

Uszkodzenie ścięgien prostowników. Do najczęstszych uszko­dzeń należy przerwanie ścięgna długiego prostownika kciuka, usz­kodzenie rozcięgna grzbietowego w okolicy bliższego stawu między- paliczkowego oraz oderwanie prostownika od podstawy paliczka paznokciowego.

Objawem uszkodzenia jest ból, obrzęk oraz niemożność pełnego wyprostu palca.

Leczenie jest z reguły operacyjne. Zazwyczaj wystarcza zeszycie uszkodzonego ścięgna oraz odpowiednie unieruchomienie palca.

Uszkodzenie ścięgien zginaczy. Najczęściej jest następstwem przecięcia ścięgien zginaczy palców wskutek głębokiego zranienia. Po­woduje to niemożność lub ograniczenie zginania palców.

Leczenie. Przywrócenie prawidłowej ruchomości palców stanowi jeden z najtrudniejszych problemów chirurgii ręki. Leczenie jest tylko operacyjne i polega na zeszyciu ścięgna, gdy istnieją na to warunki anatomiczne i organizacyjne, albo na rekonstrukcji (plastyce) ścięgna w terminie późniejszym. Plastykę wtórną stosuje się po biologicznym zagojeniu się rany, czyli po upływie ok. 3-4 tygodni. Zabieg polega na wycięciu kikutów przeciętych ścięgien oraz zastosowaniu prze­szczepu ścięgna.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.