Przepukliny rozworu przełykowego

Rozszerzenie naturalnego otworu w przeponie, przez który przecho­dzi przełyk z klatki piersiowej do jamy brzusznej i przemieszczenia tą drogą części żołądka do klatki piersiowej nosi nazwę przepukli­ny rozworu przełykowego. Do czynników usposabiających do powstania tych przepuklin należą: otyłość, ogólne zwiotczenie tkanek mięśniowo-powięziowych oraz ujemne ciśnienie panujące w klatce piersiowej i dodatnie ciśnienie śródbrzuszne. Wyróżnia się dwa rodzaje przepuklin rozworu przełykowego: wślizgową i okołoprzełykową.

Przepuklina wślizgową jest najczęstszą postacią przepuklin rozwo­ru przełykowego i występuje głównie u mężczyzn w 50 – 60 latach ży­cia. W początkowym okresie przepuklina przemieszcza się do klatki piersiowej i do jamy brzusznej, w zależności od fazy oddechowej, poło­żenia ciała i wypełnienia żołądka. Z biegiem czasu worek przepuklino­wy zrasta się z opłucną albo innymi narządami klatki piersiowej i przepuklina staje się nieodprowadzalna.

Objawy. Na ogół przepuklina ta nie daje objawów. U niektórych chorych głównym objawem jest ból umiejscowiony wysoko w nadbrzu­szu (w dołku sercowym), mający przeważnie charakter palenia czy pie­czenia. Czasami nasila się podczas skłonu do przodu lub w czasie snu. Niekiedy bólom towarzyszą nudności, odbijanie, czkawka, trudności w połykaniu. Dolegliwości te przeważnie ustępują po zmianie pozycji ciała lub po wypiciu wody albo płynów neutralizujących działanie so­ku żołądkowego. Powikłaniem przepukliny może być zwężenie, zapalenie lub owrzodzenie przełyku, a także zmiany w płucach, spowo­dowane aspiracją treści żołądkowej w czasie snu.

Leczenie zachowawcze ma na celu łagodzenie dolegliwości i polega na stosowaniu diety wysokobiałkowej z ograniczeniem tłu­szczu. Posiłki powinny być częste, niezbyt obfite. Wskazane jest stoso­wanie leków zobojętniających kwaśną zawartość żołądka. Chory powi­nien przeciwdziałać przedostawaniu się treści żołądkowej do przełyku.

Należy więc unikać leżenia po posiłkach, wcześnie spożywać kolacje, sypiać z uniesioną głową i klatką piersiową.

Leczenie operacyjne polega na odprowadzeniu do jamy brzusznej części żołądka znajdującej się w klatce piersiowej i zwęże­niu szwami nadmiernie powiększonego rozworu przełykowego przepo­ny. Zabieg może być wykonany przez klatkę piersiową lub jamę brzuszną.

Przepuklina okołoprzełykowa stanowi około 10% przepuklin roz­woru przełykowego. Wrota przepuklinowe są położone pomiędzy prze­łykiem a brzegiem rozworu przełykowego. W przeciwieństwie do prze­puklin wślizgowych, w worku przepuklinowym obok żołądka, a właś­ciwie jego części, mogą znajdować się jelita lub śledziona.

Objawy zależą od wielkości części żołądka znajdującej się w klatce piersiowej oraz od stopnia jego ucisku. Są to: uczucie pełności po jedzeniu, puste odbijanie, uczucie ucisku w dolnej części klatki piersiowej występujące po posiłkach, spłycenie oddechu, ból za most­kiem. Niekiedy spotyka się przewlekłą niedokrwistość spowodowaną obecnością krwawiących nadżerek w żołądku. Rzadko występuje uwięźnięcie przepukliny, której towarzyszy silny ból, wymioty, zapaść.

U większości chorych, ze względu na możliwość wystąpienia groź­nych dla życia powikłań (krwawienie, uwięźnięcie, niedrożność), ist­nieją wskazania do leczenia operacyjnego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.