Rodzaje przepuklin

Przepukliny pachwinowe. Przepuklina pachwinowa skośna powstaje na skutek uwypuklenia się zawartości jamy brzusznej przez naturalny otwór, czyli kanał pachwinowy, biegnący skośnie przez ścianę brzucha nad więzadłem pachwinowym. Jeśli za­wartość przepukliny u mężczyzn zsuwa się aż do worka mosznowego, powstaje przepuklina mosznowa. Częstsze występowanie prze­puklin pachwinowych skośnych u mężczyzn związane jest ze stosun­kowo większymi wysiłkami fizycznymi i z procesem tzw. zstępowania jąder, które w okresie płodowym zsuwają się przez kanał pachwinowy do moszny.

Przepuklina pachwinowa prosta powstaje zwykle w wy­niku osłabienia powięzi stanowiącej tylną ścianę kanału pachwinowe­go. Przepuklina ta tylko wyjątkowo zsuwa się do worka mosznowego. Występuje często u starszych mężczyzn, zwykle obustronnie.

Przepuklina udowa powstaje wówczas, gdy zawartość jamy brzusz­nej zsuwa się przez kanał udowy znajdujący się tuż poniżej więzadła nachwinowego. Przepuklina ta występuje częściej u kobiet niż u męż­czyzn. Przeważnie uwidacznia się jako małe uwypuklenie w górnej przyśrodkowej powierzchni uda tuż poniżej więzadła pachwinowego. Ze względu na wąskie wrota ma skłonność do uwięźnięcia.

Przepuklina pępkowa powstaje w następstwie niedostatecznego zamknięcia pierścienia pępkowego. U dzieci zwykle uwidacznia się w pierwszych miesiącach życia. U dorosłych powstaje w wyniku stopniowego zanikania tkanki bliznowatej i rozszerzenia się pierście­nia pępowinowego. Czynnikiem usposabiającym jest wzrost ciśnienia śródbrzusznego. Nie bez wpływu są też przebyte ciąże oraz obecność guzów w jamie brzusznej. Przepuklina pępkowa pojawia się najczęś­ciej u starszych i otyłych kobiet.

Przepuklina pępkowa objawia się przeważnie jako niewielkie, o sze­rokiej podstawie wzniesienie w okołopępkowej tkance tłuszczowej. Czasami rozmiary jej dochodzą do wielkości pięści, a nawet głowy. Skóra nad przepukliną, wskutek ucisku wywieranego od wewnątrz, staje się z biegiem czasu cienka i podatna na zakażenie. Worek prze­puklinowy często tworzy uwypuklenie w postaci uchyłków do tkanki przedotrzewnowej lub podskórnej. W ten sposób powstaje przepuklina wielokomorowa, co jest charakterystyczne dla tego umiejscowienia przepukliny. Zawartość przepukliny stanowi zwykle sieć wraz z jelita­mi cienkimi albo z okrężnicą poprzeczną. Często przepuklina pępkowa staje się nieodprowadzalna i ulega uwięźnięciu.

Leczenie. U starszych dzieci i u dorosłych jedynym skutecznym leczeniem jest operacja.

Przepuklina nadbrzuszna, przepuklina kresy białej. Linia lub kresa biała jest to mocna błona ścięgnista utworzona przez krzy­żujące się ze sobą i przeplatające w linii środkowej ciała włókna po­chewek obu mięśni prostych brzucha. Linię tę w okolicy nadbrzusza „przeszywają” w wielu miejscach małe naczynia krwionośne. W czasie powtarzających się wysiłków fizycznych do otworków przy tych naczy­niach może się wpuklać otrzewna, tworząc naparstkowy worek prze­puklinowy.

Przepuklina nadbrzuszna pojawia się między 20 a 50 r. życia. Trzy­krotnie częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Najczęstszym ob­jawem jest guzek umiejscowiony w linii środkowej ciała powyżej pępka. Przepuklina ta może być przyczyną bólów o różnym nasileniu, począwszy od łagodnego bólu w nadbrzuszu aż do silnego promieniują­cego do pleców i w dół brzucha. Bólom towarzyszą niekiedy wzdęcia, nudności i wymioty. Objawy występują zwłaszcza po obfitych posił­kach, a przybranie pozycji leżącej zwykle przynosi ulgę.

Dolegliwości powodowane przez przepuklinę nadbrzuszną są zbliżo­ne do objawów typowych dla chorób żołądka, dróg żółciowych i trzust­ki. Dlatego też ustalenie ścisłego rozpoznania może wymagać prze­prowadzenia wielu badań mających na celu wykluczenie chorób tych narządów.

Leczenie jest operacyjne. Leczenie zachowawcze w postaci noszenia pasa przepuklinowego nie daje wyników zadowala­jących.

Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej. Zasadniczą przyczyną powstania przepukliny w bliźnie pooperacyjnej jest nieprawidłowe go­jenie się rany pooperacyjnej. Również powikłania pooperacyjne, takie jak kaszel, wymioty, zaparcie stolca, trudności w oddawaniu moczu, mogą doprowadzić do rozluźnienia szwów i powstania przepukliny. Jeśli przepuklina powstaje w bliźnie po operacji przepukliny, nosi ona nazwę przepukliny nawrotowej.

Objawy przepukliny pooperacyjnej zależą od jej umiejscowienia oraz od wielkości wrót, worka i zawartości przepukliny. Guzowi, często zniekształcającemu figurę, towarzyszą pobolewania, czasami nudności.

Leczenie jest operacyjne i powinno być możliwie wcześnie wy­konane jako operacja naprawcza.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.