Przeszczepianie wątroby

Pomimo wszechstronnych badań doświadczalnych i klinicznych przeszczepianie wątroby u człowieka uważane jest nadal za postępo­wanie dyskusyjne. Wskazaniem do operacji może być nienowotworowa niewydolność wątroby chorego, którego wiek nie powinien prze­kraczać 40 lat. Wątrobę, którą uzyskuje się ze zwłok, można obecnie przechowywać przez kilka, a nawet kilkanaście godzin.

Stosuje się dwie metody operacji: 1) przeszczepia się wątrobę jako dodatkowy narząd lub 2) wycina się wątrobę biorcy wszczepiając na jej miejsce wątrobę dawcy. Jednym z najpoważniejszych problemów po przeszczepieniu wątroby jest zakażenie przeszczepu i całego organiz­mu biorcy.

Przeszczepianie płuc

Przeszczepianie płuc jest postępowaniem doświadczalnym, ograni­czonym licznymi problemami technicznymi i biologicznymi. Należą do nich przede wszystkim trudności ze znalezieniem odpowiedniego daw­cy z płucem nadającym się do przeszczepienia, z przechowywaniem te­go narządu oraz z wczesnym rozpoznawaniem procesu odrzucenia. Po­nieważ w płucach odbywa się wymiana powietrza, a w powietrzu wdy­chanym znajdują się drobnoustroje, przeszczepy tego narządu są bar­dzo podatne na zakażenia.

Przeszczepianie trzustki

Wskazaniem do przeszczepienia trzustki bywa młodzieńcza postać cukrzycy z niewydolnością nerek. U ludzi przeszczepia się całą trzust­kę lub jej części (trzon, ogon). Przeżycie waha się w granicach 50%. Jedną z metod leczenia cukrzycy może stać się przeszczepianie izolo­wanych komórek wytwarzających insulinę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.