Leczenie uzdrowiskowe chorób urologicznych

W leczeniu uzdrowiskowym korzysta się z naturalnych czynników leczniczych: wód mineralnych służących do kuracji pitnej i kąpieli, borowiny, zabiegów rehabilitacyjnych oraz z właściwości klimatycz­nych. Najczęściej leczeniu uzdrowiskowemu poddawani są chorzy z przewlekłymi stanami zapalnymi dróg moczowych i kamicą moczową. Głównym czynnikiem leczniczym w tych chorobach są wody mineral­ne do kuracji pitnej oraz płukanie jelit. W wyniku kuracji następuje zmiana odczynowości i ciężaru właściwego (gęstości) moczu oraz zmniejszenie stężenia rozpuszczonych w nim soli. Zwiększona diureza, czyli wydalanie moczu, zależy od ilości wypitej wody. Przyczynia się ona do mechanicznego wypłukiwania z dróg moczowych piasku, śluzu, bakterii.

Dobór wód mineralnych zależy od rodzaju kamicy i typu choroby. Głównie stosuje się wody hipotoniczne. W kamicy fosforano­wej dodatkowo podawane są leki zakwaszające mocz. Kurację pitną uzupełniają tzw. uderzenia wodne. Obfita diureza następuje po podaniu w ciągu 20 min nawet kilku litrów wody mineralnej. Płukanie jelit pobudza ruchy robaczkowe jelit, moczowodu i również zwiększa diurezę. Kąpiele mineralne mają znaczenie wspomagające. Działają podobnie jak płukanie jelit. Leczenie ciepłem, okłady borowinowe, wspomagają procesy wchłaniania w ognisku zapalnym, działają rozkurczowo na błonę mięśniową gładką i usuwają stany skurczowe w drogach moczowych. Gimnastyka, ruch i właściwości klimatyczne wpływają korzystnie na przemianę materii oraz nerwowy układ wegetatywny.

Przeciwskazanie do leczenia uzdrowiskowego stanowi kamica powikłana wodonerczem lub roponerczem, choroby, w których wystę­puje utrudnienie odpływu moczu, oraz ostre stany zapalne nerek i dróg moczowych. W Polsce choroby urologiczne leczy się w Krynicy (źródło Jana), w Szczawnie (źródło Dąbrówka), w Cieplicach (źródło Marysieńka), w Świeradowie (źródło Zofia) oraz w Żegiestowie (źródło Anny).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.