Przerost gruczołu krokowego

Pod tym-określeniem „kryje się” nowotwór łagodny gruczołu kroko­wego, czyli gruczolak. Rozwija się on z gruczołów okołocewkowych u mężczyzn powyżej 50 r. życia na skutek zachwiania równowagi hormonalnej. W przebiegu choroby można wyodrębnić kilka okresów.

W początkowym okresie występuje znaczne przekrwienie w obrębie gruczołu krokowego oraz mniejszy lub większy obrzęk szyi pęcherza moczowego. Występują objawy podrażnienia pęcherza, parcie na mocz, częstomocz. W tej fazie opróżnianie pęcherza jest całkowite.

W następnym okresie przeszkoda w odpływie moczu z pęche­rza powiększa się. Następuje przerost błony mięśniowej pęcherza, a następnie jej zwiotczenie. Powoduje to zaleganie moczu w pęcherzu i w górnych drogach moczowych. Nasilają się objawy opisane w pierwszym okresie, może wystąpić całkowite zatrzymanie moczu. Rów­nocześnie zjawiają się objawy ogólne związane z zaburzeniami prawid­łowej funkcji nerek, a mianowicie brak apetytu, zwiększone pragnie­nie, ogólne osłabienie. Często dołączają się stany zapalne dróg mo­czowych.

Kolejny okres choroby następuje niepostrzeżenie. Pęcherz i górne drogi moczowe ulegają znacznemu poszerzeniu, ściana ich staje się wiotka, nie kurczy się. W drogach moczowych zalega coraz więcej moczu. Objawy choroby nasilają się.

Rozpoznanie ustala się w wyniku badania fizykalnego (bada­nie przez kiszkę stolcową), badania ultrasonograficznego i radiologicz­nego. Urografia pozwala ocenić czynność i morfologię układu moczo­wego, wielkość gruczołu krokowego i bez cewnikowania oznaczyć ilość zalegającego moczu w pęcherzu. Wyniki innych badań umożli­wiają ocenę ogólnego stanu chorego i pomagają w wyborze właściwe­go sposobu leczenia.

Leczenie operacyjne polegające na usunięciu gruczolaka da­je trwale wyleczenie. Elektroresekcja lub zamrożenie gruczolaka nie zawsze prowadzą do radykalnego wyleczenia. Jeśli istnie­je duże ryzyko operacyjne, w przypadku zatrzymania moczu, wprowa­dzany jest cewnik na stale lub cewnikowanie okresowe. U chorych źle znoszących cewnik albo cewnikowanie wytwarza się przetokę nadłonową.

Leczenie zachowawcze stosowane jest w pierwszym okresie choroby oraz u chorych z przeciwwskazaniem do leczenia operacyjne­go. W tych przypadkach znalazły zastosowanie ekstrakty roślinne, wyciągi z organów zwierząt i hormony powodujące zmniejszenie prze­krwienia w obrębie gruczolaka i zwiększające siłę skurczu mięśni wy- pieracza pęcherza. Zalecany jest higieniczny tryb życia, z wyelimino­waniem czynników powodujących przekrwienie w miednicy (alkohol, nie zaspokojone podniety sekusalne).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.