Urazy narządów moczowo-płciowych

Urazy nerek. Dzieli się je na urazy otwarte i zamknięte. Często to­warzyszą tzw. urazom wielonarządowym. Urazy zamknięte mo­gą dotyczyć tylko nerek albo współistnieć z uszkodzeniami narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej. Uraz może spowodować pęknięcie nerki, jej rozkawałkowanie lub oderwanie szypuły naczyniowej. Urazy otwarte nerki zazwyczaj towarzyszą ranom kłutym, cię­tym lub postrzałowym okolicy lędźwiowej.

Objawy zależą od rozmiarów uszkodzenia nerki. W ciężkich po­staciach dominują objawy krwotoku wewnętrznego. Chorzy skarżą się na bóle w okolicy lędźwiowej, pojawia się krwiomocz. Z ran otwartych oprócz krwi wypływa mocz. W urazach zamkniętych ze względu na gromadzenie się moczu i krwi w okolicy nerki (moczokrwiak) stwier­dza się narastający guz. O rozpoznaniu decydują badania radio­logiczne — urografia, arteriografia i inne.

Leczenie. W niewielkich pęknięciach miąższu nerki leczenie jest zachowawcze i polega na unieruchomieniu chorego w łóżku, przetaczaniu krwi oraz stosowaniu antybiotyków. We wszystkich in­nych uszkodzeniach leczenie jest operacyjne. Przy rozległym usz­kodzeniu nerki lub oderwaniu szypuły naczyniowej nerka zostaje usu­nięta.

Uszkodzenia moczowodów należą do rzadkości. Dają podobne ob­jawy jak uszkodzenie nerek. Leczenie jest operacyjne.

Uszkodzenia pęcherza moczowego mogą być zamknięte i otwar­te. Rany pęcherza mogą łączyć się z przestrzenią pozaotrzewnową albo drążyć w kierunku jamy otrzewnej. Często towarzyszą im uszkodzenia organów jamy brzusznej i miednicy mniejszej. 0 rozpoznaniu de­cydują objawy i cystografia – przy ranach środek cieniujący wypły­wa poza obręb pęcherza.

Leczenie uszkodzeń pęcherza jest operacyjne. Polega na opróż­nieniu moczokrwiaka, zeszyciu ściany pęcherza, zaopatrzeniu uszko­dzeń innych organów, odprowadzeniu moczu i założeniu drenu do przestrzeni okołopęcherzowej.

Uszkodzenia cewki moczowej. Mogą dotyczyć odcinka tylnego cewki albo części przedniej. Najczęściej towarzyszą im obrażenia koś­ci miednicy.

Objawy. W uszkodzeniu tylnej części cewki moczokrwiak nie przedostaje się poza mięśnie przepony moczowo-płciowej. W uszkodze­niu przedniej części cewki charakterystyczny jest krwiak i obrzęk okolicy krocza. W urazach cewki wypływa z niej krew przy jednoczesnej niemożności oddania moczu. O rozpoznaniu decydu­je uretrografia, która wykazuje wypływanie środka cieniującego poza cewkę moczową. Próba cewnikowania nie udaje się.

Leczenie urazów cewki jest zawsze operacyjne. Polega na opróż­nieniu moczokrwiaka, zeszyciu cewki, odprowadzeniu moczu oraz dre­nażu okolicy uszkodzonej cewki.

Urazy prącia. Tępe urazy prącia mogą spowodować pęknię­cie ciała jamistego. W miejscu uszkodzenia występuje wówczas bolesność oraz zgrubienie. Podczas wzwodu prącie jest skrzywione. Le­czenie tego urazu jest wyłącznie operacyjne (zapobiega ono ciężkiemu kalectwu).

Rany szarpane, kąsane, cięte okolicy narządów płciowych zewnętrznych wymagają opracowania chirurgicznego i ich zeszycia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.