Rozpoznawanie zakażeń chirurgicznych

Rozpoznanie powierzchownych ognisk zakażenia jest sto­sunkowo łatwe, ponieważ towarzyszą im zawsze objawy, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk.

Rozpoznawanie zakażeń w zamkniętych i niedostępnych zwykłym badaniem przestrzeniach może nie być prosty, gdyż da­ją one różnorakie objawy, z których najważniejsze znaczenie ma ból. Gdy proces chorobowy rozwija się, pojawiają się dreszcze, gorączka, przyspieszenie tętna, ogólne złe samopoczucie i inne objawy.

W rozpoznawaniu zakażeń bardzo duże znaczenie mają badania pomocnicze: posiewy, badania krwi oraz badania radiologiczne.

Posiewy polegają na wyhodowaniu poza organizmem i określe­niu rodzaju bakterii oraz ich wrażliwości na antybiotyki; materiał do badania pobiera się z miejsca zakażenia lub stanowi go krew uzyska­na poprzez nakłucie żyły.

Badanie krwi pozwala obliczyć liczbę krwinek białych, która wzrasta w stanach zapalnych, oraz oznaczyć szybkość opadania krwi­nek czerwonych (OB).

Badania radiologiczne ułatwiają zlokalizowanie ogniska zakażenia.
Uzupełnieniem diagnostyki zakażeń stały się ostatnio badania scyn­tygraficzne, ultrasonograficzne oraz tomografia komputerowa, które mają szczególnie duże zna­czenie w rozpoznawaniu i umiejscawianiu zakażeń w tkankach i na­rządach głęboko leżących, np. w mózgu, wątrobie, śledzionie i in­nych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.