Zakażenia szpitalne

Mimo ciągłego doskonalenia zasad aseptyki i antyseptyki, stano­wiących o sukcesach współczesnej chirurgii, nadal występuje stare w gruncie rzeczy zjawisko, ale w specyficznej uwspółcześnionej postaci tzw. zakażeń szpitalnych. Choroba rozwija się w czasie pobytu chorego w zakładzie leczniczym i jest wywołana przez drobnoustroje wchodzące w skład normalnej mikroflory człowieka lub występujące w środowisku szpitalnym. Źródłem zakażenia mogą być bakterie, które chory „przyniósł” ze sobą do szpitala (uaktywnić się mogą na skutek pogorszenia się ogólnego stanu chorego lub stosowanego leczenia cho­roby zasadniczej), albo z którymi zetknął się w szpitalu (pochodzą od innych chorych lub personelu będącego nosicielami). Chory poddany operacji jest na taki rodzaj zakażenia bardziej narażony, zwłaszcza przy uodpornieniu się „szpitalnych” szczepów bakteryjnych na rutyno­wo stosowane na danym oddziale antybiotyki. Zsumowanie tych dwóch czynników stwarza specyficzny rodzaj zagrożenia. Dzięki wpro­wadzaniu nowych rodzajów antybiotyków, doskonaleniu aseptyki i ścisłej współpracy chirurgów z bakteriologami następuje stopniowe zmniejszanie częstości występowania zakażeń wewnątrzszpitalnych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.