Anestezja, czyli znieczulenie ogólne

Na podstawie dotychczasowych badań uważa się, że znieczulenie ogólne, czyli anestezja, a tym samym działanie środków znie­czulających, czyli anestetycznych, polega na odwracalnym hamowaniu przekaźnictwa bodźców i osłabieniu tzw. aktywacji siatko- wo-korowej. W miarę wprowadzania do organizmu środków aneste­tycznych, które wnikają z krwią do mózgu, dochodzi do głębokich zmian w stanie świadomości, w oddziaływaniu na bodźce oraz w odru­chowych czynnościach somatycznych i trzewnych. Wszystko to składa się na kliniczne objawy znieczulenia ogólnego. Nowoczesna koncepcja znieczulenia określa, że składa się ono z trzech elementów: utraty świadomości (hypnosis), zmniejszenia czucia bólu (analgesia) i zwiot­czenia mięśni (relaxatio). Stan taki uzyskiwano dawniej za pomocą tylko jednego z wziewnych środków anestetycznych, np. eteru lub chloroformu. Tego rodzaju postępowanie okazało się niebezpieczne ze względu na konieczność podawania wysokich stężeń leku. Obecnie dą­ży się do osiągnięcia znieczulenia za pomocą różnych środków, z któ­rych każdy powoduje wystąpienie tylko jednego z trzech wymienio­nych elementów. W ten sposób można osiągnąć równowagę, zapewnia­jąc różny stopień analgezji i zwiotczenia mięśni przy płytkiej utracie świadomości. Pozwala to na uniknięcie zaburzeń metabolicznych, na­rządowych i układowych, powodowanych głębokim znieczuleniem ogólnym.

Po odpowiednim fizycznym i psychicznym przygotowaniu chorego przed właściwym znieczuleniem ogólnym stosuje się tzw. wprowa­dzenie. Polega ono na dożylnym wstrzyknięciu leków nasennych i zwiotczających mięśnie lub na podawaniu do wdychania gazów i par płynów anestetycznych. Następnie, w zależności od rodzaju Zabiegu operacyjnego, w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych wpro­wadza się do tchawicy przez nos lub usta rurkę z tworzywa sztuczne­go (intubacja dotchawicza) i kontynuuje znieczulenie. W ostatnich la­tach zamiast lotnych płynów – halotanu, eteru i innych — stosuje się środki analgetyczne dożylnie. Pogłębienie i wzmocnienie płytkiego znieczulenia podtlenkiem azotu przez silne środki analgetyczne jest metodą względnie bezpieczną. W tym celu najczęściej i najchętniej stosowane są środki neuroleptanalgetyczne: fentanyl i droperidol. Pierwszy jest bardzo silnym środkiem przeciwbólowym, drugi zaś neu­roleptykiem, tzn. powoduje psychiczne zobojętnienie bez utraty świa­domości.

Obecnie anestezjologia dysponuje dużą liczbą leków nasennych i przeciwbólowych, co świadczy o braku środka idealnego. Jak dotąd nie udało się uzyskać środka anestetycznego spełniającego wszystkie wymagania. Wymagania te sprowadzają się zaś do uzyskania prepara­tu nietoksycznego, działającego wybiórczo, którego działanie byłoby łatwo odwracalne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.