Zwalczanie przewlekłego bólu

Problem leczenia uporczywych dolegliwości bólowych, których tłem są zmiany zwyrodnieniowe lub też zmiany w samych nerwach, pojawił się w medycynie stosunkowo niedawno. Badania w tym kierunku rozwijają się bardzo dynamicznie, na co składa się kil­ka przyczyn: wzrastająca liczba ludzi w podeszłym wieku, postępy klasycznej medycyny przedłużającej życie nawet ciężko chorym, wzrastająca świadomość społeczna, jak również rosnąca liczba ane­stezjologów.

W zwalczaniu przewlekłego bólu stosowane są trzy rodzaje metod leczniczych: fizykoterapeutyczne, psychologiczne i farmakologiczne, przy czym z metod tych korzysta się właśnie w takiej kolejności.

Metody fizykoterapeutyczne obejmują elektrostymulację przezskórną lub za pośrednictwem elektrod igłowych, galwanoterapię, jonoforezę, akupunkturę w jej klasycznej postaci oraz wiele innych. Metody psychologiczne, rozwijające się bardzo dynamicznie, korzystają m.in. z dawno zarzuconych technik, takich jak hipnoza czy hipnorelaksacja.

Warunkiem skuteczności leczenia przewlekłego bólu jest kojarzenie wielu metod, zależnie od osobowości chorego, charakteru jego dolegli­wości oraz doświadczenia specjalisty – doloroga (dział medycyny zajmujący się zwalczaniem przewlekłego bólu proponuje się nazwać dolorogią).

Wielokierunkowe i różnorodne leczenie jest prowadzone w specjal­nych ośrodkach, współpracujących z wieloma specjalnościami, takimi jak neurologia, psychiatria, neurochirurgia itp.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.